|
(Gerbera.L) - rodzaj byliny należącej do rodziny astrowatych Asteraceae.
W naturalnych warunkach występuje w południowo-wschodniej Afryce,
ale również w Azji,
południowej Ameryce i Tasmanii.
Roślina ta liczy ok.40-50 gatunków i ponad 1000 odmian.
Gerbera posiada silnie skróconą i nieco zgrubiałą oś pędu.
Kwiaty zwane są koszyczkami ponieważ złożone są z kwiatów rurkowych (promienistych) i języczkowych (grzbiecistych).
Kwiaty rurkowe skupione są ściśle jeden obok drugiego i otoczone okółkiem bogato ubarwionych kwiatów języczkowych.
Gerberę jako pierwszy opisał w 1737 roku holenderski botanik Jan Frederik Gronovius i nazwał „Traugutta Gerbera” na cześć swojego kolegi niemieckiego lekarza.
Do roku 1950 największym centrum uprawy gerbery była Riviera Francuska.
Na początku lat 60 gerbera była kwiatem unikatowym,
wręcz „rarytasem” w kwiaciarniach.
Dziś największym producentem tej rośliny jest Holandia.
Dzięki pracy wielu ambitnych hodowców gerbera dostępna jest w oszałamiającej liczbie kolorów i odcieni (od bieli kremu po żółty,
zielony,
pomarańcz aż do ciemnych fioletów,
czerwieni) a także w różnorodnym kształcie.
Ich kwiatostany mogą być: pojedyncze (zbudowane z kilku okółków kwiatów języczkowych,
jednakowej długości i kwiatów rurkowych),
kołnierzowe (okółka długich oraz kilku okółków krótkich kwiatów języczkowych które tworzą tzw.
kołnierzyk,
ze środkiem wypełnionym kwiatami rurkowymi),
i pełne (cały wypełniony okółkami z kwiatów języczkowych różnej długości).
Gerbera wykorzystywana jest przede wszystkim na kwiaty cięte,
jak również jako roślina doniczkowa (Gerbera jamesonii).
Dzięki uprawie szklarniowej dostępna jest przez cały rok a w znacznym nasileniu sprzedawana w okresie wiosennym.
Kwiat ten najczęściej rozmnażany jest na skalę produkcyjną wegetatywnie: w kulturach in vitro poprzez wszczepianie tkanki; stożków wzrostu pędu ,
pączków kwiatostanowych,
lub rozwiniętego dna koszyczka kwiatostanowego,
jak również namnażanie rośliny z pędu pachwinowego.
Metoda ta jest powszechnie stosowana w uprawie szklarniowej ponieważ stwarza możliwość uzyskania dużej liczby roślin z pojedynczego egzemplarza.
Na skalę amatorską gerberę można rozmnażać po przez wysiew nasion jak również po przez sadzonki pędowe - zielne.
|
