|
(Gerbera.L) - rodzaj byliny należącej do rodziny astrowatych Asteraceae. W naturalnych warunkach występuje w południowo-wschodniej Afryce, ale również w Azji, południowej Ameryce i Tasmanii. Roślina ta liczy ok.40-50 gatunków i ponad 1000 odmian.
Gerbera posiada silnie skróconą i nieco zgrubiałą oś pędu. Kwiaty zwane są koszyczkami ponieważ złożone są z kwiatów rurkowych (promienistych) i języczkowych (grzbiecistych). Kwiaty rurkowe skupione są ściśle jeden obok drugiego i otoczone okółkiem bogato ubarwionych kwiatów języczkowych.
Gerberę jako pierwszy opisał w 1737 roku holenderski botanik Jan Frederik Gronovius i nazwał „Traugutta Gerbera” na cześć swojego kolegi niemieckiego lekarza. Do roku 1950 największym centrum uprawy gerbery była Riviera Francuska. Na początku lat 60 gerbera była kwiatem unikatowym, wręcz „rarytasem” w kwiaciarniach. Dziś największym producentem tej rośliny jest Holandia. Dzięki pracy wielu ambitnych hodowców gerbera dostępna jest w oszałamiającej liczbie kolorów i odcieni (od bieli kremu po żółty, zielony, pomarańcz aż do ciemnych fioletów, czerwieni) a także w różnorodnym kształcie. Ich kwiatostany mogą być: pojedyncze (zbudowane z kilku okółków kwiatów języczkowych, jednakowej długości i kwiatów rurkowych), kołnierzowe (okółka długich oraz kilku okółków krótkich kwiatów języczkowych które tworzą tzw. kołnierzyk, ze środkiem wypełnionym kwiatami rurkowymi), i pełne (cały wypełniony okółkami z kwiatów języczkowych różnej długości).
Gerbera wykorzystywana jest przede wszystkim na kwiaty cięte, jak również jako roślina doniczkowa (Gerbera jamesonii). Dzięki uprawie szklarniowej dostępna jest przez cały rok a w znacznym nasileniu sprzedawana w okresie wiosennym. Kwiat ten najczęściej rozmnażany jest na skalę produkcyjną wegetatywnie: w kulturach in vitro poprzez wszczepianie tkanki; stożków wzrostu pędu , pączków kwiatostanowych, lub rozwiniętego dna koszyczka kwiatostanowego, jak również namnażanie rośliny z pędu pachwinowego. Metoda ta jest powszechnie stosowana w uprawie szklarniowej ponieważ stwarza możliwość uzyskania dużej liczby roślin z pojedynczego egzemplarza. Na skalę amatorską gerberę można rozmnażać po przez wysiew nasion jak również po przez sadzonki pędowe - zielne.
|
