|
(Dianthus.
L) - rodzaj ten obejmuje rośliny o barwnych i silnie pachnących kwiatach,
należących do rodziny goździkowatych Caryophyllaceae.
Znanych jest ok.
300 gatunków pochodzących z terenów Eurazji,
północnej Afryki,
południowej Europy,
a także Dalekiego Wschodu (Japonii i Chin).
W naturalnych warunkach rośliny te porastają suche łąki a także tereny górskie (wapienne części Karpat).
W zależności od gatunków goździk może być rośliną: jednoroczną (D.
caryophyllus,
D.
chinensis),
dwuletnią (D.
barbatus) oraz byliną (D.
deltoides,
D.
grationopolitanus,
D.
plumarius).
Goździk tworzy luźne kępy dochodzące do wysokości 20-40 cm (D.
chinensis),
40-80 cm (D.
caryophyllus).
Łodyga tej rośliny jest sztywna,naga,
pokryta woskiem,
z widocznymi kolankami w miejscach,
z których wyrastają lancetowate liście.
Kwiaty są duże,
pachnące,
promieniste i najczęściej pięciokrotne,
zróżnicowane na kielich i koronę.
Gatunki jednoroczne i dwuletnie rozmnażane są najczęściej przez wysiew nasion (na skalę amatorską),
jednak że w celu szybszego rozmnożenia i uzyskania interesujących klonów stosuje się metodę in vitro (przez wszczepienie pylników lub regenerację pędu z wytworzonego kalusa) lub też poprzez ukorzenianie sadzonek.
Goździk uprawiany jest jako roślina ozdobna: na kwiat cięty (D.
caryophyllus – goździk ogrodowy),
jako roślina doniczkowa (D.
chinensis – goździk chiński),
a także na rabaty (D.
barbatus – goździk brodaty).
|