|
(Dianthus. L) - rodzaj ten obejmuje rośliny o barwnych i silnie pachnących kwiatach, należących do rodziny goździkowatych Caryophyllaceae. Znanych jest ok. 300 gatunków pochodzących z terenów Eurazji, północnej Afryki, południowej Europy, a także Dalekiego Wschodu (Japonii i Chin). W naturalnych warunkach rośliny te porastają suche łąki a także tereny górskie (wapienne części Karpat).
W zależności od gatunków goździk może być rośliną: jednoroczną (D. caryophyllus, D. chinensis), dwuletnią (D. barbatus) oraz byliną (D. deltoides, D. grationopolitanus, D. plumarius). Goździk tworzy luźne kępy dochodzące do wysokości 20-40 cm (D. chinensis), 40-80 cm (D. caryophyllus). Łodyga tej rośliny jest sztywna,naga, pokryta woskiem, z widocznymi kolankami w miejscach, z których wyrastają lancetowate liście. Kwiaty są duże, pachnące, promieniste i najczęściej pięciokrotne, zróżnicowane na kielich i koronę.
Gatunki jednoroczne i dwuletnie rozmnażane są najczęściej przez wysiew nasion (na skalę amatorską), jednak że w celu szybszego rozmnożenia i uzyskania interesujących klonów stosuje się metodę in vitro (przez wszczepienie pylników lub regenerację pędu z wytworzonego kalusa) lub też poprzez ukorzenianie sadzonek.
Goździk uprawiany jest jako roślina ozdobna: na kwiat cięty (D. caryophyllus – goździk ogrodowy), jako roślina doniczkowa (D. chinensis – goździk chiński), a także na rabaty (D. barbatus – goździk brodaty).
|